دانشگاه امام صادق علیه السلام پردیس خواهران علوم تربیتی از دیدگاه اسلام 2423-7396 1 1 2013 10 23 Dialoge From Philosophical Debate to Educational Practice گفت و گو؛ از جدل فلسفی تا کنش تربیتی 135 158 57512 10.30497/edus.2013.57512 FA منصوره حاج حسینی استادیار گروه مشاوره و روانشناسی تربیتی دانشگاه تهران طیبه ماهروزاده دانشیار گروه مدیریت و برنامه‏ریزی آموزشی دانشگاه الزهراء Journal Article 2013 04 04 Dialogue is an ancient human phenomenon with various theories and philosophical paradigms based on its epistemological nature. The theories have evolved in relation to the scholar's view on man and his role in constructing facts. Regarding dialectical method in teaching the above mentioned theories need to be scrutinized. The writer while following analytical approach, by adopting dialectic method as Socrate's (the founder of dialogue based education) methodological approach, studies different areas of the use of dialogue in Bakhtin's dialectic method, Gadamer's, hermeneutics interpretation and Haberma's communicative actions. Taking into consideration the theoretical principle derived from them the writer offers a practical model of education based on Fereire's view of dialectic method. گفت‏و گو پدیده دیرپای انسانی‌است که بر پایه ماهیت معرفت‌شناختی خود، انگاره‌های فلسفی و نظریه‌های گوناگونی را به خود اختصاص داده و آنها متناسب با دیدگاه اندیشه‌گران به انسان و جایگاه او در ساخت واقعیت، تحول یافته‌اند. از این رو شناسایی جایگاه گفت‏ وگو در آموزش، نیازمند بررسی نظریه‌های یاد شده و رویکردهای تبیینی آن‌هاست که مقاله حاضر به شیوه تحلیلی بدان می‌پردازد. و در پی آن با شناسایی دیالکتیک به عنوان رویکرد روش‌شناختی سقراط، پایه‌گذار آموزش مبتنی بر گفت‏ وگو، عرصه‌های گوناگون کاربرد آن را در گفت‏ وگوگرایی باختین، تأویل هرمنوتیک گادامر و کنش تفاهمی هابرماس، بررسی می‌کند و در نهایت بر پایه اصول نظری قابل استنتاج از آن‏ ها، الگوی عملی آموزش مبتنی بر گفت وگو در دیدگاه فریره، را ارائه می‌نماید.  https://esi.isu.ac.ir/article_57512_4549a4d3f51f578f4a0000cde5fbf558.pdf