دانشگاه امام صادق علیه السلام پردیس خواهران علوم تربیتی از دیدگاه اسلام 2423-7396 3 5 2016 01 21 Effects of Executing the Plan for Teaching Philosophy to Children on Spiritual Growth of Female Students in Isfahan تأثیر اجرای برنامة آموزش فلسفه به کودکان در رشد معنوی دانش‌آموزان دختر شهر اصفهان 55 75 57800 10.30497/edus.2016.57800 FA رضاعلی نوروزی دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان کمال نصرتی هشی دانشجوی دکتری رشته فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه اصفهان نفیسه عباسپور دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور میهن حسنی دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه اصفهان Journal Article 2015 05 24 The present study aims to investigate the effects of executing the plan for teaching philosophy to children on spiritual growth of female students of Isfahan in the school year 2014- 15. This study was a quasi-experimental one conducted through a control group and a pretest and posttest. The statistical population of the study included all female students in Isfahan aged 12 to 14 from among which a sample was selected randomly through cluster sampling from two of the Centers of Children and Adolescents. Then, 15 students were selected randomly from each of these centers and were put into two control and experimental groups. The subjects in both groups filled out the Hall and Edwards (1996) Spiritual Assessment Inventory with Cronbach's alpha coefficient of 0.89. Later on, the subjects in the experimental group attended 15 one-hour sessions of teaching philosophy to children. At the end, both groups were asked to fill the Spiritual Assessment Inventory up again. The data collected were analyzed through descriptive statistics using mean and standard deviation and in a deductive level using multivariate analysis of covariance. Findings revealed that the plan for teaching philosophy to children has been effective on their spiritual growth. In case of the subscales of spiritual growth, it could be said that the plan leads to an increased awareness about God. The plan also decreases desperation and unstable and exaggerated relationship with God. It could be concluded that execution of the plan for teaching philosophy to children promotes spiritual growth in students. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر اجرای برنامة آموزش فلسفه به کودکان در رشد معنوی دانش‌آموزان دختر شهر اصفهان در سال تحصیلی 93-94 انجام شده است. روش پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با پیش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه ‌گواه است. جامعة آماری پژوهش، دانش‌آموزان دختر ردة سنی دوازده تا چهارده سال شهر اصفهان است که از طریق روش نمونه‌گیری خوشه‌ای، از میان دو مرکز کانون‌ پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهر اصفهان به‌صورت تصادفی انتخاب شدند: یک مرکز به‌عنوان گروه آزمایش و مرکز دیگر به‌منظور گروه گواه. سپس از هریک از این مراکز، پانزده دانش‌آموز به‌صورت تصادفی انتخاب، و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. هر دو گروه پرسش‌نامة سنجش معنویت هال و ادواردز (1996) را تکمیل کردند (آلفا کرونباخ 89/0) و سپس برنامة آموزش فلسفه به کودکان گروه آزمایش به‌مدت پانزده جلسة یک‌ساعته، هر هفته دو جلسه، آموزش داده شد. به گروه گواه آموزشی در این زمینه داده نشد. در پایان دوره، هر دو گروه مجدد پرسش‌نامة مذکور را تکمیل کردند. برای تحلیل داده‌ها در سطح آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار، و در سطح آمار استنباطی از تحلیل کواریانس چندمتغیره بهره گرفته شد. یافته‌ها به‌طور کلی نشان داد برنامة آموزش فلسفه به کودکان در رشد معنوی فراگیران اثرگذار است. دربارة زیرمقیاس‌های رشد معنوی نیز باید گفت اجرای این برنامه به رشد آگاهی از وجود خداوند، کاهش ناامیدی، بزرگ‌نمایی و بی‌ثباتی در رابطه با خدا منجر می‌شود؛ اما در دو مؤلفة پذیرش واقعی و توان مدیریتی، برنامة فوق بر گروه آزمایش مؤثر واقع نشد. بنابراین، بااینکه برنامة نام‌برده در برخی ابعاد رشد معنوی معنادار نبود، به‌طور کلی و با درنظر گرفتن تمام جوانب می‌توان نتیجه گرفت که با اجرای برنامة آموزش فلسفه به کودکان می‌توان رشد معنوی دانش‌آموزان را ارتقا داد. https://esi.isu.ac.ir/article_57800_a3ed026d0dec3771bc8483d4f513ea54.pdf