قرآن کریم، ترجمه موسوی همدانی.
امینی، ا. (1384). اسلام و تعلیم و تربیت. قم: مؤسسه بوستان کتاب.
باقری، خ. (1389). درآمدی بر فلسفه تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران. تهران: علمی و فرهنگی.
ــــــــ (1390). نگاهی دوباره به تربیت اسلامی. ج 2. تهران: مدرسه.
بستان، ح. و فتحعلی خانی، م. (1384). گامی به سوی علم دینی. تهران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
بهشتی، ا. (1390). اسلام و تربیت کودکان. تهران: چاپ و نشر بینالملل.
پاینده، ا. (1360). نهجالفصاحه. تهران: جاویدان.
جوادی آملی، ع. (1378). حکمت نظری و عملی در نهجالبلاغه. قم: اسراء.
ــــــــ (1381). شمس الوحی تبریزی. قم: اسراء.
ــــــــ (1384). تفسیر انسان به انسان. قم: اسراء.
ــــــــ (1385 الف). اسلام و محیطزیست. قم: اسراء.
ــــــــ (1385 ب). ادب فنای مقربان. ج5. قم: اسراء.
ــــــــ (1385ـ1390). تسنیم. قم: اسراء.
ــــــــ (1386). سرچشمه اندیشه.ج1. قم: اسراء.
ــــــــ (1387). فطرت در قرآن. قم: اسراء.
ــــــــ (1388 الف). روابط بینالملل در اسلام. قم: اسراء.
ــــــــ (1388 ب). جامعه در قرآن.قم: اسراء.
ــــــــ (1389). توحید در قرآن. قم: اسراء.
حرانی، ا. (1374). تحف العقول عن آل الرسول. ترجمه محمدباقر کمرهای. تهران: اسلامیه.
حسینی، ح. (1385). بحران چیست و چگونه تعریف میشود. مجله امنیت، (18)، 25ـ11.
خامنهای، ع. (1374). مجموعه رهنمودهای رهبر انقلاب حضرت آیتالله خامنهای. نرمافزار حدیث ولایت. تهران: انتشارات مؤسسه پژوهشی و فرهنگی انقلاب اسلامی. 10/ 8/ 1374 و 18/ 7/ 1377.
رضی، س. (1391). نهجالبلاغه. ترجمه محمد دشتی. تهران: پورصائب.
سبزواری، م. (1380). شرح المنظومه.تعلیق حسن حسنزاده آملی. قم: ناب.
شاهآبادی، م. (1387 الف). رشحات البحار،ترجمه زاهد ویسی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.